Het is alweer vrijdag. Dit betekent dat voor de meeste het weekend
nu toch echt in aantocht is. Vandaag stappen velen de trein in zoals ik dat
woensdag deed. Vrolijk, omdat het weekend begonnen is. Hierdoor dacht ik ineens
weer aan mijn avontuur van afgelopen woensdag. In een trein kun je veel
meemaken, dat is wel gebleken. Maar ook zonder echt iets mee te maken, kun je
de spannendste avonturen ‘beleven’. Treinen zijn namelijk de perfecte plek om
ongegeneerd levensverhalen van anderen af te luisteren. Echt, dit kan zo leuk
zijn om te doen.
In de trein worden vaak hele dagen, weken, maanden en jaren
besproken. Naast dit, wordt er ontzettend veel over anderen gepraat. Wanneer je
de trein binnenloopt, is het net alsof je de Privé of de Story binnenloopt. Het
is een levend roddelblad. Een roddelblad op wieltjes. Al is het natuurlijk niet
leuk dat er zoveel geroddeld wordt, het is wel leuk om hiernaar te luisteren. Ik
vind het vaak zelfs boeiender dan wat er op mijn telefoon gebeurt, en dat zegt
wel wat in deze tijd.
De trein is dé plek waar een imago opgebouwd of gekrenkt kan
worden. Het is de plek waar mensen hun oordeel over anderen met elkaar delen.
De perfecte roddelplek. Schrijvers met een writersblock zouden een dagje moeten
treinen. De sappige treinverhalen zorgen voor genoeg inspiratie om over te
schrijven.
Helaas kunnen we hieruit wel weer concluderen hoe makkelijk
we oordelen. Hoe makkelijk we een beeld creëren over iets of iemand. Eigenlijk
zou het veel leuker zijn als de trein niet meer dat roddelblad zou zijn, maar
een plek om nieuwe mensen te ontmoeten. Niet meer de plek waar we roddelende
mensen afluisteren (al is dit wel heel leuk). Nee, de trein zou een plek moeten
worden waar we onze medereizigers leren kennen. Een plek om nieuwe identiteiten
te leren kennen. Vind je ook niet?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten