Een van mijn eerste posts ging over identiteitsbewijzen. Ik
was namelijk van mening dat zo’n kaartje eigenlijk helemaal nergens op slaat.
Dat zo’n kaartje helemaal niks over je zegt. Die mening is niet veranderd hoor,
zo snel verander ik niet van mening. Het enige probleem is… ik heb geen
identiteit meer. Of beter gezegd, ik heb geen identiteitsbewijs meer. Nee, ik
ben ‘m met mijn stomme kop verloren in Deurne tijdens mijn feestweekend.
Dat zou mij natuurlijk niks uit moeten maken, aangezien ik
vind dat er niks belangrijks op zo’n kaartje staat. Maar ja, het feit dat ik
over een maand op vakantie ga en nu geen identiteitsbewijs heb is toch minder
prettig. Natuurlijk kun je makkelijk een nieuwe aanvragen, dat duurt echt geen
maand. Het is alleen… stiekem hoop ik dat ie nog gevonden wordt, mijn
identiteit. Ik bedoel, ik ben ook maar een studentje en heb weinig zin om mijn
zuurverdiende geld uit te geven aan een kaartje waar toch niks belangrijks op
staat. Ook al is dit mijn mening over dat kaartje, ik hoop dat er een Deurne
iemand rondloopt die mijn identiteitsbewijs wel belangrijk vindt, en hem netjes
afgeeft bij het gemeentehuis.
Ik denk dat ik kan hopen wat ik wil. Ik denk dat ik
binnenkort in het gemeentehuis zit om opnieuw te vertellen wie ik ben, zodat
zij mijn ‘identiteit’ kunnen vaststellen. Goed, ik hoop maar op het beste. De
komende weken ga ik in ieder geval door het leven zonder identiteit. Als ik er
zo over nadenk, klinkt dat toch wel een beetje kaal.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten