Goodbye!

Het is zover, dit is mijn 40^e post. Dat betekent dat het doel behaald is. Wauw, nu ben ik toch best trots op mezelf. Het is me gelukt om 40 berichten te plaatsen binnen een best korte tijd. 40 berichten vol met mijn mening over identiteit en imago, en alles daarom heen. Ik hoop dat ik jullie niet verveeld heb. Ik hoop dat jullie het leuk vonden om te lezen wat ik schreef.

Toen ik begon met bloggen, was ik bang. Bang voor jullie mening. Wat als jullie vinden dat ik niet goed schrijf? Wat als jullie mijn berichten saai vinden? Wat als, wat als. Wat als deze blog mijn imago aantast? Nu denk ik zo niet meer. Ik ben niet meer bang. Ik vond het hartstikke leuk om te dit te doen. Als deze blog mijn imago heeft aangetast, dan hoop ik op een positieve manier. En als dat niet zo is, dan is dat maar zo. Het was leuk om te doen, en daar gaat het om.

Anyway, ik hoop dat jullie genoten hebben van mijn berichten. Ik vond het in ieder geval leuk om voor jullie te schrijven. Daarom wil ik jullie bij deze bedanken voor het lezen van mijn blog over identiteit en imago. Wie weet begin ik ooit nog eens een andere blog, wie weet… 

Door het leven zonder identiteit

Een van mijn eerste posts ging over identiteitsbewijzen. Ik was namelijk van mening dat zo’n kaartje eigenlijk helemaal nergens op slaat. Dat zo’n kaartje helemaal niks over je zegt. Die mening is niet veranderd hoor, zo snel verander ik niet van mening. Het enige probleem is… ik heb geen identiteit meer. Of beter gezegd, ik heb geen identiteitsbewijs meer. Nee, ik ben ‘m met mijn stomme kop verloren in Deurne tijdens mijn feestweekend.

Dat zou mij natuurlijk niks uit moeten maken, aangezien ik vind dat er niks belangrijks op zo’n kaartje staat. Maar ja, het feit dat ik over een maand op vakantie ga en nu geen identiteitsbewijs heb is toch minder prettig. Natuurlijk kun je makkelijk een nieuwe aanvragen, dat duurt echt geen maand. Het is alleen… stiekem hoop ik dat ie nog gevonden wordt, mijn identiteit. Ik bedoel, ik ben ook maar een studentje en heb weinig zin om mijn zuurverdiende geld uit te geven aan een kaartje waar toch niks belangrijks op staat. Ook al is dit mijn mening over dat kaartje, ik hoop dat er een Deurne iemand rondloopt die mijn identiteitsbewijs wel belangrijk vindt, en hem netjes afgeeft bij het gemeentehuis.

Ik denk dat ik kan hopen wat ik wil. Ik denk dat ik binnenkort in het gemeentehuis zit om opnieuw te vertellen wie ik ben, zodat zij mijn ‘identiteit’ kunnen vaststellen. Goed, ik hoop maar op het beste. De komende weken ga ik in ieder geval door het leven zonder identiteit. Als ik er zo over nadenk, klinkt dat toch wel een beetje kaal. 

Be that type

Een beetje in het thema van mijn vorige post, een leuke quote. Naar mijn mening helemaal waar!

Niet 'mijn soort mensen'

Het weekend is alweer twee dagen voorbij. Toch ben ik nu pas bijgekomen. Hoe dat komt? Omdat ik vanaf donderdag tot en met  zondag non-stop gefeest heb. Die donderdag, het begin van mijn feestweekend, daar wil ik het met jullie over hebben. Met vriendinnen ging ik stappen in Eindhoven. Ik ging met drie vriendinnen, om te vieren dat ze alle drie afgestudeerd zijn. En ik? Mijn vakantie was begonnen, en dat was ook wel een feestje waard vond ik.

De afgelopen jaren ben ik nogal vaak op stap geweest in Eindhoven, waardoor het een beetje saai begint te worden. Daarom besloten we donderdag om een keer niet naar onze vaste kroegen te gaan. Nee, we gingen eens wat nieuws uitproberen. Zo kwamen we uiteindelijk in een voor ons vreemde kroeg. Serieus, ik wist niet eens dat deze kroeg bestond. Maar goed, het was er best gezellig. De kroeg zag er leuk uit, de sfeer was goed en de muziek ook. Je hoort het al, ik was weer eens aan het oordelen. Dat is nu eenmaal iets wat we iedere dag doen, vooral wanneer we iets nieuws zien.

Ik concludeerde dat het een leuke, gezellige kroeg was. Er was alleen één minpuntje: de mensen. Jezus, wat een types. Ze waren hartstikke aardig hoor, begrijp me niet verkeerd. Iedereen was in pak of in polo. Wauw, ik voelde me bijna een zwerver vergeleken met hen. WAT EEN KAKKERS. Ik vertelde dit tegen een vriendin (die er hetzelfde over dacht) en ze begon te lachen. Ik blog over identiteit en imago, over dat we niet zo snel moeten oordelen. En wat doe ik? Oordelen. Trek een pak aan, of een polo, en je hebt het imago van een kakker. Lekker makkelijk.

Maar goed, tussen deze mensen, die ik uitmaakte voor kakkers, heb ik een hartstikke leuke avond gehad. En hoewel ik het een leuke kroeg vond, en een leuke avond heb gehad, voelde ik me er toch niet helemaal thuis. Daarom ga ik de volgende keer toch liever naar een kroeg waar ‘mijn soort mensen’ komen. Wat dat voor soort mensen zijn, dat weet ik zelf ook niet precies. Maar mijn zoektocht gaat verder. Op naar de volgende kroeg, op naar een volgend oordeel. 

Bieber Fever

Een paar dagen geleden maakte ik een filmpje over de imago verandering van Miley Cyrus. Vandaag wil ik het hebben over een andere ster wiens imago de afgelopen tijd flink is veranderd. Deze keer heb ik geen filmpje gemaakt voor jullie, helaas. Aan de titel is waarschijnlijk wel af te lezen over wie ik het wel hebben. Juist, Justin Bieber.

Een paar jaar geleden werd deze jongeman, of beter gezegd dit kind, bekend met zijn muziek. Zijn liedjes waren schattig, hij was schattig en zijn kapsel werd razend populair. Overal zag je jongens lopen met het ‘Justin Bieber kapsel’. De jongen werd een waar tieneridool. Of hij nog steeds dat tieneridool is dat hij ooit geweest is, weet ik eerlijk gezegd niet. Wat ik wel weet, is dat de meeste mensen niet meer zo gecharmeerd zijn van Justin Bieber als een aantal jaar geleden. Maar hoe komt dat?

Het komt door zijn gedrag. Straatracen terwijl je bezopen bent, drugs gebruiken, een aap over de grens proberen te smokkelen en ga zo maar door. Het lijkt wel alsof mensen denken dat ze alles maar mogen en kunnen doen als ze eenmaal beroemd zijn en veel geld hebben. Deze week hoorde ik op de radio dat hij voor een relatiebreuk gezorgd heeft. Het zal ook eens een keer rustig zijn rondom de zanger. Al deze incidenten hebben ervoor gezorgd dat meneer Bieber niet meer zo geliefd is als hij ooit was. Nee, het is over met de pret. En hoe komt dat? Als je het aan mij vraagt, ligt het aan hem zelf.

Er wordt wel eens gesproken over de Bieber Fever. Dat zijn mensen die helemaal gek zijn van Justin Bieber. Volgens mij heeft Justin himself nu last van deze fever. En het heeft zijn imago niets goeds gebracht, helaas. Tot slot wil ik hieronder nog twee foto’s van Justin met jullie delen. Twee foto’s die zijn verandering een beetje weergeven.  

Six Word Story

Oordelen. Altijd en overal. Zo makkelijk.