De monsters van de sportschool

Het was weer maandag gisteren, de week is weer begonnen. Op zondagavond zorgt dat toch altijd even voor een depressief momentje. Doei weekend, vaarwel. See you in 7 days!! Maar na dat momentje denk ik dan: een nieuwe week, nieuwe kansen! Dus ging ik gisteravond vol goede moed weer naar de sportschool, zoals ik dat iedere maandagavond doe. En wat heb ik daar een hekel aan! Niet omdat ik sporten zo erg vind, in tegendeel. Het is in de avond gewoon te druk in de sportschool. En ook die drukte is niet eens zo erg. Het zijn de mensen. Oké, nu lijkt het alsof ik een of ander asociaal kreng ben. Wees gerust, dat is niet zo. Ik zal het uitleggen:

De zomer komt eraan, en dit jaar wil ik toch echt een keer strak in bikini! Dat betekent veel sporten. Ook krachttraining is daarbij belangrijk. En bij die kracht apparaten, daar zijn toch altijd de ‘grote mannen’ te vinden. De mannen van de sportschool. Dat doet iets met me, ik sta er niet graag tussen. Waarom weet ik niet precies. Misschien is het die blik in hun ogen als ik daar vrolijk aan kom huppelen. Ik weet het niet. Dat is toch gek? Dat deze ‘grote mannen’, die eigenlijk ook maar simpele mannen zijn, mij zo afschrikken. Het is hun uitstraling. Het is hun blik als ze aan die gewichten hangen. In de sportschool hebben zij dat imago van stoere, enge mannen waar je liever niet tussen staat. De monsters van de sportschool.. Oké, ik realiseerde me dat ik twee opties had.

1.       Ik doe alleen cardio. Met oordopjes in zodat niemand me stoort.

2.       Ik zet me over mijn sportmannen angst heen en ga naar die apparaten.

Ik koos voor optie twee, zoals ik dat iedere week doe. De reden? Tja, dat strakke lichaam komt ook niet aanwaaien. Daar zal ik toch echt voor moeten werken. Dus zette ik mijn beste, meest arrogante ‘I don’t care face’ op en liep naar die apparaten. En wat blijkt? Ze laten me met rust. Ze kijken even verbaasd maar gaan daarna verder met hun bezigheden. Waarschijnlijk omdat er niets waar is van dat imago dat ze hebben in de sportschool. Het zijn vast hele lieve mannen. Wedden dat zij mij die strakke buik en billen best gunnen?

Mijn work-out zit er weer op. Opgelucht en trots als ik ben loop ik naar de kleedkamer. Dan realiseer ik me dat ik de rest van de week in de middag kan gaan sporten, of ’s ochtends. Heerlijk, want dan zijn er alleen maar bejaarden. Dat betekent dat ik me pas volgende week maandag weer druk hoef te maken over  enge sportmonsters. De rest van de week kan ik onbezorgd sporten, tussen de oudjes. I can’t wait!!